IndyCar vanaf 2012 met Dallara tub en variabele aero kits

21 07 2010

Afgelopen week presenteerde de Izod IndyCar Series zijn chassis-strategie voor de nabije toekomst. Vanaf 2012 zal worden gebruik gemaakt van een Dallara chassis, met als core een tub die officieel de IndyCar Safety Cell zal heten, aangevuld met bodywork geleverd door een verscheidenheid van fabricanten. De selectie van Dallara Automobili is een conservatieve keuze : Dallara produceert al sinds 1998 wagens voor de IRL, en sinds 2005 is het zelfs de enige chassis-leverancier.  De Italiaanse constructeur kon het ICONIC comité finaal overtuigen doordat het zich bereid toonde om het toekomstige chassis  te bouwen in een nieuwe fabriek in de schaduw van de Indianapolis Motor Speedway.

Vanaf 2012 stapt IndyCar af van de naakte Spec Car formule. Er is terug ruimte voor diversiteit, zij het niet onbeperkt. De IndyCar Safety Cell is de gemeenschappelijke basis, het bodywork (voor- en achtervleugels, sidepods en engine covers) zal door diverse constructeurs kunnen worden vorm gegeven. De prijs van die aero kits mag niet hoger liggen dan 70.000 dollar. Samen met de kost van het chassis, 349.000 dollar, en een motor-lease prijs van om en bij de 550.000 dollar zou het straks mogelijk worden een wagen te runnen met een jaarbudget van pakweg een miljoen dollar. Vraag is natuurlijk wie, buiten Dallara, in het bodywork-avontuur wil instappen. De ontwikkeling van een aero pakket brengt een hoge investeringskost met zich, en die zal niet kunnen worden terugverdiend als de kit niet competitief blijkt te zijn en dus niet zal worden afgenomen door de teams.  

Heeft het ICONIC adviescomité zijn huiswerk goed gedaan? De aandacht voor kostenbeheersing is een absoluut pluspunt, en garandeert het voortbestaan van de IndyCar Series op korte tot middellange termijn. Anderzijds houdt de wagenstrategie op dit moment niet meer in dan een framework waarbij nog veel details niet zijn gekend. Het is af te wachten hoe dit framework in de komende maanden zal worden geïnterpreteerd door teams en constructeurs. In een worst case scenario zal IndyCar moeten terugvallen op zijn Plan B, zijnde het Dallara chassis met standaard Dallara aero kit en standaard Honda motor. Het tijdperk van de ‘crapwagons’ zou dan toch nog niet voorbij zijn.

Advertenties




Franchitti wint IndyCar titel 2009

11 10 2009

Dario Franchitti heeft in de spannende afsluitende race op de Homestead-Miami Speedway de IndyCar titel 2009 gegrepen. Na een teleurstellend experiment in Nascar in 2008 heeft de 36-jarige Schot zijn terugkeer in de IndyCar Series met een tweede kampioenschapstitel kunnen bezegelen.

Eind augustus zag het er nochtans naar uit dat het kampioenschap in het voordeel van Penske rijder Ryan Briscoe zou beslecht worden. Na de race op Chicagoland had Briscoe zich comfortabel aan de leiding van het klassement genesteld, maar de Australiër speelde zijn riante puntenvoorsprong kwijt op Twing Ring Motegi met een onbegrijpelijke slipper bij het uitrijden van de pitlane. 

Op Homestead-Miami voerde Briscoe lange tijd het commando, maar het uitblijven van gele vlaggen dwongen Briscoe en titelrivaal Scott Dixon vijf ronden van het einde opnieuw de pits op te zoeken voor een splash-and-dash. Dario Franchitti kwam dankzij een andere brandstofstrategie aan de leiding en reed uiteindelijk als eerste onder de finishvlag door.

Voor Chip Ganassi Racing is 2009 een uiterst succesrijk seizoen geweest. Franchitti en Dixon pakten elk vijf overwinningen en eindigden respectievelijk als eerste en tweede in de eindstand. De dominantie van Ganassi en Penske is dit jaar overweldigend geweest. De twee renstallen kaapten alle overwinningen weg, met uitzondering van Watkins Glen waar Justin Wilson van het bescheiden Dale Coyne Racing zegevierde.





Newman/Haas/Lanigan kiest voor Doornbos

21 02 2009

Bobby D is terug. En hoe. Robert Doornbos heeft zowaar een contract in de wacht gesleept bij het roemrijke NHL Racing. Er werd al weken over gespeculeerd maar vrijdagavond werd het nieuws eindelijk bevestigd.

De 27-jarige Rotterdammer mag zich vanaf maandag, tijdens de open test op de Homestead-Miami Speedway, beginnen voorbereiden op het nieuwe IndyCar seizoen. Voor Doornbos betekent IndyCar een tweede Amerikaans avontuur. In 2007 maakte Doornbos al op indrukwekkende wijze kennis met het Amerikaanse open wheel racing, maar toen de Champ Car World Series begin 2008 werden opgedoekt viel hij onverwacht zonder werk.

Bij Newman/Haas/Lanigan komt Doornbos meteen in een zeer competitief team terecht. Op de ovals zal hij wegens gebrek aan ervaring dit jaar nog geen potten kunnen breken, maar het valt te verwachten dat Bobby D zich tijdens de road courses onmiddellijk vooraan zal tonen.

Doornbos krijgt bij NHL Racing mogelijk twee teammaten. Naast Graham Rahal, die al officieel werd bevestigd, is er sprake van Milka Duno als derde rijder. De Venezolaanse zou naar verluidt ettelijke miljoenen dollars meebrengen van het olie-concern Citgo. Voor Justin Wilson is er bij NHL Racing geen plaats meer.

IndyCar betekent voor Doornbos ook een eerste deelname aan de legendarische Indy 500. Meteen een kans voor de Rotterdammer om in de voetsporen te treden van Arie Luyendyk, die de race in Indianapolis in 1990 en 1997 won.





IndyCar lonkt naar Europa

22 12 2008

Is er nog plaats voor dromen… in volle crisistijd? Als het van Tony George afhangt, blijkbaar wel.  In een interview met Dave Lewandowski op IndyCar.com schetste de CEO van de IRL zijn toekomstplannen voor de IndyCar Series.

George ziet vanaf 2013 ruimte voor een tweede IndyCar kampioenschap. Dat zou kunnen totstandkomen, ofwel in de vorm van een winterkampioenschap (naar analogie met de A1GP), ofwel middels licensing. Het is bij deze licensing-formule dat George naar Europa kijkt. George maakt de vergelijking met de American Le Mans series, die ook gecreëerd werd naar het beeld van een overzees moederkampioenschap.

‘IndyCar Europe’ of  ‘European IndyCar’, hoe levensvatbaar is het allemaal? In de huidige economische omstandigheden is het een onderneming die gedoemd is om te mislukken. Maar over vijf jaar kan het klimaat helemaal anders zijn. Bovendien kan Ecclestone onvrijwillig een handje toesteken: hoe meer hij met zijn protserige F1-kermis de Arabische woestijnen en de Aziatische rijstvelden gaat opzoeken, hoe meer ruimte er ontstaat voor andere topklasses op de historische circuits in Europa.

Mogelijk is ook een nieuwe toekomst weggelegd voor de ovals van Rockingham en Lausitz. Destijds speciaal aangelegd voor de organisatie van CART-races, maar amper gebruikt, en vandaag al in een semi-vervallen staat. Ook Zolder en Assen hebben iets om naar uit te kijken: na de gesmaakte passage van Champ Car in 2007 hebben die twee Benelux-circuits alle redenen om zich kandidaat te stellen voor de ontvangst van een nieuwe American-style raceklasse.

Afwachten maar, 2013 dat is nog zo’n 1500 keer slapen.





Dixon maakt het karwei af

8 09 2008

Chip Ganassi rijder Scott Dixon is zondag op de Chicagoland Speedway IndyCar-kampioen 2008 geworden. In de laatste wedstrijd van het seizoen finishte hij tweede op amper 33 tienduizendsten van een seconde achter zijn grote concurrent Helio Castroneves. Genoeg voor de Nieuw-Zeelander om voor de tweede keer de IndyCar-titel binnen te rijven.

Dixon maakte van bij de openingsrace op Homestead-Miami duidelijk dat hij bij de topfavorieten voor het kampioenschap hoorde. Dixon behaalde dit seizoen zes overwinningen en stond bijna onafgebroken aan de kop van het klassement. De Indy 500 was zijn voornaamste zege dit jaar.

Na twee CART seizoenen maakte Dixon in 2003 samen met Chip Ganassi de overstap naar de Indy Racing League. Dat jaar pakte hij meteen voor het eerst de IndyCar-kroon. In maart 2004 mocht Dixon voor het Williams BMW F1 team testen en maakte daarbij een behoorlijk sterke indruk. De test kreeg echter geen vervolg en het is weinig waarschijnlijk dat Dixon, inmiddels achtentwintig, nu nog zal worden opgevist door een F1-teambaas.





Koel onthaal van nieuwe IndyCar-kalender

31 07 2008

De IndyCar kalender voor 2009, zoals die gisteren door de IRL werd gereleast, wordt nergens enthousiast onthaald. Dat is ook logisch: na de hereniging van het Amerikaanse open wheel racing begin 2008 hadden de meeste commentatoren verwacht dat er voor 2009 van een ‘clean sheet of paper’ zou worden gestart. Daarvan is niks van in huis gekomen. Niet minder dan zeventien van de achttien geplande events zijn ook al in het lopende seizoen geprogrammeerd.

Tien races worden in 2009 op een ovaal gereden, acht op een permanent circuit of een stratencircuit. De oval-lovers blijven echter gefrustreerd achter: Nashville wordt niet langer aangedaan, en de speedways van New Hampshire en Las Vegas hebben de kalender evenmin gehaald. Van de vroegere Champ Car kalender zijn enkel de lucratieve races in Long Beach, Edmonton en Toronto overgenomen. Voor Surfers Paradise is er voorlopig geen plaats in 2009.

De IndyCar Series hebben dringend nood aan innovatie, maar voorzitter Tony George en commercieel directeur Terry Angstadt wensen voorlopig niet te breken niet met de tradities. Ridicule ovals als Iowa en Richmond overleven op de kalender, terwijl Amerika’s meest uitdagende circuits als Laguna Seca en Road America compleet worden genegeerd. Dat het seizoen 2009 zijn finale beleeft in een moeras in Florida (de Homestead Miami Speedway), is een teken aan de wand.





Indy 500 op zoek naar nieuw elan

17 05 2008

Geheel volgens de Amerikaanse autosportcultuur staat de maand mei volledig in dienst van de 500 mijl van Indianapolis, ook bekend als de ‘Indy 500’ of nog simpeler ‘The 500’. De race op de legendarische Brickyard wordt door de Amerikanen zelf een tikkeltje onbescheiden bestempeld als de ‘Greatest Spectacle in Racing’. Maar in feite is de Indy 500 al ruim een decennium niet meer de race die het ooit geweest is.

Toen Tony George in 1996 de Indy Racing League opstartte als tegenhanger van de toenmalige CART series, legde hij meteen een stevige hypotheek op de koninginnerace op zijn eigen Indianapolis Motor Speedway. CART en Champ Car rijders hebben sinds 1996 nog maar zelden aan de 500 mijlsrace deelgenomen. De publieke belangstelling taande en vorig jaar had George de grootste moeite om een volledig startveld bij mekaar te krijgen.

Met de hereniging van de Amerikaanse eenzitterij hoopt ook de Brickyard de vroegere glorie te hervinden. En te meten aan het aantal ingeschreven wagens, schijnt men op de goede weg te zijn. In totaal strijden 37 deelnemers om 33 beschikbare startplaatsen. De eerste elf posities werden reeds vastgeklikt tijdens pole day vorige zaterdag, met Ganassi rijder Scott Dixon als pole winnaar. Vandaag en morgen worden, respectievelijk tijdens de laatste kwalificatiesessie en bump day, de resterende 22 posities toebedeeld.

De grote afwezige tijdens de 92ste uitgave van de Indianapolis 500 is Paul Tracy. De Canadees is een van de grote slachtoffers van het stopzetten van de Champ Car World Series. Het lijkt er steeds meer op dat Tracy’s laatste optreden in Long Beach afgelopen maand een afscheidsrace is geweest. Ook Robert Doornbos zal vanaf de zijlijn moeten toekijken. Doornbos begint zijn ambities naar 2009 te verleggen, nu 2008 een gedwongen sabbatjaar lijkt te worden.